In Cotignac verandert geen zak

Van Jules Deelder is het prachtige verhaal, Night in Tunesia, over een sneue vijftiger die een week met vakantie gaat naar een Tunesisch resort. Hij heeft de tijd van z’n leven, wat zijn die Afrikanen tof, wat ligt-ie lekker, hij heeft zelfs een wip op ’t strand. Een jaar later gaat-ie weer, hij kan niet wachten, hij heeft cadeautjes gekocht  voor die en voor die  – maar geen hond die ‘m nog kent.

Met die vrees reed ik vorige week naar Cotignac.

Daar, midden in de Provence, verbleef ik vorig jaar 4 maanden om aan m’n boek te werken. Om ’t af te maken, dacht ik toen nog, rijkelijk naïef. Tot eind april zat ik in de heuvels, in de Boussarelle, in het prachtige gastenhuis van Kook en Edzard. Ik werkte hard en goed, vond ’t fijn in de natuur en maakte er zelfs vrienden – wat ik ook in Nederland eens zou moeten proberen. Met pijn in m’n hart en een rammelend manuscript verliet ik ’t dorp.

Hoe zou ’t zijn, een jaar later?

Het is hier goed. In Cotignac verandert geen zak, zou op de poster van de Office de Tourisme moeten staan. Gelukkig maar, want verandering is zelden een verbetering, of wel dan? De platanen op de Cours Gambetta zijn nog wat kaal, maar de lente kan elk moment binnen wandelen, de dronkaards drinken geen druppel minder, sommige mensen doen of ze me herkennen en het knappe bakkersmeisje heeft nog steeds niet de minste interesse in me.

De Boussarelle is nog even fijn, Kook en Edzard even gastvrij. Het schrijven gaat dan ook uitstekend hier, eindelijk. Eind maart ben ik klaar, wat dit maal een minder naïeve verwachting is.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

4 Reacties op “In Cotignac verandert geen zak

  1. Wouter Storm

    Als ik er een keer uit wil, ga ik naar http://www.quintadacebolavermelha.com
    Toko in Portugal van clubgenoot Ard IJssel de Schepper, die tijdig ontdekte dat een rechtenstudie hem, en mij trouwens ook, niet gelukkig zou maken en koos voor de Horeca. En nu dit paradijsje in Portugal bestiert!
    Simple life in de Algarve. Half uurtje het binnenland in vanaf Faro.

    Wouter.

  2. sophie

    Les platanes auront bientôt plus de feuilles et les alcooliques boiront toujours plus !!! bises, à plus, Sophie.

  3. Erik

    Leuk, de aanbeveling voor Huize de Rooie Ui van Ard en Noor! Is vlakbij hut die ik jou aanbod. Vaak bezoeken gebracht aan zus en zwager van Ard, die daar ook in de buurt resideren. Ken enkel en alleen enthousiaste verhalen over de gastvrijheid in de Cebola Vermelha.

  4. Marjorie

    Vind ik , sinds 15 jaar wonend in Cotignac, in een mand een leuk schrijven van Ard Ijssel de Schepper uit 1999 met als tekst “Zand tussen je tenen” met zijn plannen voor een hotel restaurant in Portugal. Ken Ard en Noor uit Hilversum vanaf de eerste dag van de opening van de Joffers.
    Typ zijn naam in en kom hier terecht! Dat is toch apart. Voorlopig blijft Cotignac nog wel hetzelfde.
    Succès met je boek en misschien sta je hier volgend jaar met de boekenmarkt? Marjorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s