Zwarte Pieten & Makamba’s

De kinderen hangen in ’t hek, opgewonden kijken ze de weg af, op zoek naar de Sint. Wel drie rijden er langs, van verre herkenbaar door de staf uit het raam, maar pas de vierde stopt. Zijn stoomboot is dit jaar een aftandse Toyota Corolla. Even later zitten zo’n 20 zenuwachtige Hollandse kindertjes naast ’t zwembad aan de voeten van de Sint, omringd door hun ouders.

In Willemstad zwermden de Zwarte Pieten de hele dag in troepen rond, en ja, ze waren geschminkt. Ook al ben je ’t al van geboorte: Piet wordt zwart geverfd, zo hoort dat nu eenmaal. Vorig jaar moest ook de Sint een lik verf, want het was een Antilliaan. Eén laagje wit dekte onvoldoende en de Sint werd oranje. Dat hij al dronken was bij binnenkomst en nauwelijks Nederlands sprak hielp zijn geloofwaardigheid evenmin.

Ook deze Sint is slecht te verstaan, maar dat komt doordat twee tuinen verder Antillianen Sinterklaas vieren zoals ze alles vieren: luid. Begeleid door een drumband, zingen wat rappieten in een microfoon: Bapor for di Spaña a yega awe. Anto ku San Nikolas ya mi ta mir’é.

Bij de makamba’s intussen, melden de kindertjes zich om beurten bij de Sint voor een handje, een toespraakje en met een cadeau afgedwongen beloftes als ‘ik ruim voortaan elke dag m’n kamer op’ of ‘ik doe vanaf nu aardig tegen m’n zusjes.’ Doet me denken aan de keer dat ik Sinterklaas was, in mijn studententijd. Met twee Pieten deden we de Haagse Schilderswijk, waar de fooien goed waren. Bij binnenkomst kreeg ik, net als deze Sint, meestal een papiertje toegespeeld met daarop de namen en achtergrond van de lieve kindertjes. Bij één adres las ik op dat briefje, nadat ik was gaan zitten, tot m’n verbijstering de tekst ‘lieve Jordan en Maikel, jullie papa en mama gaan scheiden.’ Ik heb er iets anders van gemaakt.

De Sint zit er verloren bij. De cadeautjes zijn vergeven, dus geen kind dat nog iets van ‘m wil. Ook het jongetje dat ’n uur lang z’n staf mocht vasthouden, heeft ‘m verlaten. Door slechts 5 kinderen wordt-ie uitgeleide gedaan, het ‘danku Sinterklaasie’ klinkt magertjes. De Toyota Corolla rijdt voor de vorm een paar honderd meter weg, maar maakt dan een u-turn, om even later aan de overkant te parkeren. Met veel gedoe wringen ze zich uit het autootje en stappen ze de snek binnen. De Sint heeft dorst.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s