Ramses is overleden, ook op Curaçao

Terence Trent D’Arby, Wishing well, hoor ik op de radio.

‘Wat voor auto wil je?’
‘Een blauwe,’ zeg ik. Maakt mij ’t uit.
‘Heb ik niet. Je krijgt een Suzuki Jimmy van me, een soort Jeep. Een witte.’
‘Met airco?’
‘Ja, natuurlijk. Maak ik mooi prijsje voor je.’

Haar zus ratelt in ’t Papiaments in haar mobiele telefoon. Op het bureautje ontwaar ik tussen de stapels papieren en asbakken een foto van hen, van zeker 35 jaar geleden. Ze zagen er prachtig uit, in minirok, schalks lachend boven een meters diep decolleté, klaar om de wereld te veroveren. Ergens is het verkeerd gegaan, en nu, ontelbare sigaretten, ongelukkige liefdes en liters drank verder bestieren ze met z’n tweeën een autoverhuurbedrijf. Buiten, op het parkeerplaatsje, tuurt een monteur peinzend in een motorblok. Z’n maat rookt onder een boom.

Easy, van The Commodores, maar dan de versie van Faith No More.
Ik weet nog goed waar ik was toen ik hoorde dat de Twin Towers doorboord werden.

In de hoek van het kantoortje ligt een hondje in zijn mand, grijs, kaal en lelijk.
‘Wat voor merk is dat?’
‘Een kruising tussen een Chihuahua en een Jack Russell.’
‘Hoe heet-ie?’
‘Napoleon.’
‘Goh,’ zeg ik.
‘Omdat-ie de king is, weet je.’
‘Napoleon,’ roep ik naar ‘m, maar de reuzencavia verroert zich niet.
‘Nee, die doet vandaag niks meer,’ zegt de vrouw. ‘Die heeft gisteren de hele dag de Chou Chou van m’n zus beklommen.’

Avalon van Roxy Music. ’n Oldies-zender, maar wel ’n goeie. Moet ik straks zoeken op mijn autoradio.
Ik weet ook nog precies waar ik hoorde dat Pim Fortuyn was doodgeschoten.

‘Zo, jongen, toen had je nog haar.’
De foto op m’n rijbewijs is 10 jaar oud.
‘Maar,’ ze kijkt over haar leesbril omhoog naar me, ‘je ziet er nu ook nog goed uit hoor, dushi.’ Ze blaast de rook van haar sigaret in mijn gezicht. Haar zus ratelt onvermoeibaar door en werkt intussen haar nagels bij.

Voor degene die `t geluk niet kan beamen
Voor degene die niets doet, alleen maar wacht

Zing-vecht-huil-bid-lach-werk-en-bewonder.
‘Hij is dood, hoorde ik net op ’t nieuws.’
‘Wie?’
‘Ramses.’

Ik was bij Noordstar Rent & Second Hand op Curaçao toen ik hoorde dat Ramses Shaffy was overleden.

—–

Een half jaar geleden schreef ik dit nog: Ramses.

Advertisements

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

5 Reacties op “Ramses is overleden, ook op Curaçao

  1. Claartje

    mooi stuk, net een film
    fijne invulling van mijn maandagmorgen

    succes en plezier daar,

  2. BouweBonke

    goed stuk Mark goede kerst groet Bouwe

  3. Jaap van Veen

    Dichterlijke vrijheid, daar houd ik van!
    Ga je snel een mooi stukje proza over Ramses sturen. Heb vorige week een heel leuk gesprek gehad met de dichter de vaderlands gehad die vernoemd is naar hem, Ramses (of Ramsey) Nasr, heel aardig joch.

  4. Patrick Verheij

    Mark, op het moment dat Shaffy overleed – in de vroege ochtend van 1 december, als ik het me goed herinner (een dag na de sterfdag van mijn vader) – zat ik met mijn broer in het atelier van Fabrice. We hadden 2 meisjes meegenomen , met 3 tieten en groen haar. Na een trekje aan een stickie kotsten ze hun haar uit.
    Je hebt er niets aan.
    De week ervoor was ik op Curacao en speelde daar met geweldige Antilliaanse muzikanten in Omundo (Zuikertuintje). De band bestond uit klinkende namen als Hershel Rosaria, Gregory Colina en Lonte Conrades, deden die eer aan. We speelden de sterren van de hemel. Eerst was ik Makamba, na afloop Brother (‘swa..’?). We speelden, niet wetende dat hij dood lag te gaan, drie nummers van Ramses: Laat me, Zing Vecht en Ik Drink. Mijn Antilliaanse brothers wisten niet wie Shaffy was, en we wisten ook niet dat jij er een week later was, net ons concert missend.

    Ik ga eind februari weer: een maand.
    (06 289 59 653)

  5. oudoom Jean

    Wat een verrassing vanuit Ibiza. Kwam er vroeger vaak, ook nog in de tijd toen er al veel hippies kwamen. Sfeer van betrekkelijke vrijheid, dat ook, in die donkere jaren van het Francoregiem. Was er ook met Cas Oorthuis, voor fotoboekje, jaren 60 vorige eeuw. Als je Ibiza bezoekt moet je ook wel even overvaren naar Formentera, weer iets heel anders
    , rustiger, vooral in de winter. Wat me fascineerde in die jaren ’60 en ’70 was de muziek, die hier op Mallorca en rest Spanje nog onbekend was, ik bedoel Pink Floyd en dergelijke. Logeerden er meestal in boerderij van vriend Esteban López, enkele km van Santa Eulalia, waar weer een totale rust heerste.
    Als je hier langs wilt komen, waarschuw dan even van tevoren, halen we je op en zo.
    Veel plezier nog daar en hartelijke groet, Jean

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s