Rule # 6

Er is wel eens onderzoek gedaan naar de manier waarop in verschillende landen wordt gereageerd op internetfora, bijvoorbeeld van kranten. Een Duitser opent keurig met ‘Geachte heer, mevrouw’, in Frankrijk wordt een mening goed onderbouwd, een Engelsman is wat informeler, maar blijft geestig en in Nederland reageren mensen ondoordacht, slecht geformuleerd en vooral grof. Lees af en toe Telegraaf.nl en huiver…

’n Paar weken geleden nam ik ’t in de NRC op voor Dirk Scheringa. Het stuk leidde tot reacties, sommige heftig, vooral op de site van de krant. Het stuk deugde van geen kant en ik was dus ook een idioot. Wanneer ik een anti-Scheringa-stuk zou hebben geschreven -had even goed gekund- zou het commentaar een tandje erger zijn, schat ik.

pin_p_61Dat belooft nog wat. Want ik ben van plan vaker mijn mening te geven: als journalist en schrijver wil ik straks graag opkomen voor dingen die ik niet eerlijk vind, opkomen voor mensen die ’t verdienen en diegenen die oneerlijk zijn ontmaskeren. Net als met Robin Good, mijn vorig bedrijf, wil ik straks graag proberen de Wereld Mooier te Maken.

Hopeloos pretentieus natuurlijk. IJdel ook. Wie zit er te wachten op mijn mening? Wie ben ik om anderen in te delen in eerlijk of oneerlijk? Af en toe, misschien iets te weinig, wanneer ik me ineens bijna oprecht lijk op te winden over het Grote Onrecht, moet ik denken aan het verhaal van Rule Number 6.

De Britse premier en zijn Russische collega zitten in gesprek, wanneer een assistent binnenstormt en volkomen gestrest verhaal doet. ‘Jonathan,’ zegt de premier, ‘Ik kom er zo aan, but please do remember Rule Number 6.’ Meteen is de assistent rustig.
Twintig minuten later worden de premier en de Rus weer opgeschrikt, opnieuw staat er iemand in de kamer met een paniekerig bericht.
‘Alex, thank you for telling me, but please remember Rule Number 6.’
‘You’re right, Prime Minister, I’m sorry,’ glimlacht onze Alex en verlaat de kamer – sereen.
De bezoeker is zwaar onder de indruk. ‘This is amazing,’ zegt-ie. ‘Vertel me, wat is Rule Number 6?’
‘Oh, heel simpel. Rule Number 6 is: Don’t take yourself so damn seriously.’
‘Goeie regel,’ vindt de Rus. ‘Die zal ik onthouden. En de andere regels, wat zijn die?’

De Brit zegt: ‘Er zijn geen andere.’
Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

3 Reacties op “Rule # 6

  1. Volg je zeer. Geef helaas ook veel te vaak mijn mening en vergeet Rule 6 vrijwel altijd. Sterker nog, ben nu alweer vergeten wat je net schreef. Maar af en toe word ik na hopeloos agressief, bedroefd en teleurgesteld te zijn geraakt door het niveau van reacties opgeschrikt door een positief fenomeen. Namelijk dat de reageerders elkaar gaan corrigeren en duiden op het gebrek aan enig constructief karakter van bepaalde reacties. Kortom: er vindt zelfregulering plaats. Verder had je natuurlijk nooit iets over Dirk moeten schrijven, vuile, commerciële populist. Toedeloe.

  2. Erik

    Wanneer je voor je gevoel op enig moment iets teveel naar rechts neigt, dan is het moment daar om de ingezonden meningen op – bijvoorbeeld – de website van De Telegraaf of GeenStijl te lezen.

    De absolute domheid van het merendeel van de scribenten (ja, en da’s ook een mening; dat het merendeel van degenen die zomaar wat op internet kwakken te dom zijn om te kakken en dus al helemaal om iets op internet te mogen verkondigen) doet je beseffen dat je vooral nooit moet schromen juist ook jouw mening te ventileren in een poging jouw steentje bij te dragen aan die mooiere wereld.

    Zwijg dus niet stil. Maar kom op voor je mening …

  3. Jaap van Veen

    Hahaha, ik kende de anekdote maar ik zal hem eens onthouden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s