Haal een schrijver in huis!

3313628920_09684ab4a3Files, dat schijnt schering en inslag te zijn tegenwoordig en dan is er ook een boel gedoe met die kredietcrisis, lees ik in de krant. Wat een ellende. Net als vergaderingen en evaluatiegesprekken, irritante collega’s en een idiote baas. Vroeg opstaan, misschien wel om 8 uur of zo. Hopen op een promotie en wat meer vakantiedagen. Had ik ooit ook mee te maken, vroeger, in een Vorig Leven.

Nu ben ik schrijver. Mijn leven staat in het teken van de kunst. Dus is het vaak liederlijk, om inspiratie op te doen. Ben een bohémien en schuim de straten af, op zoek naar vertier, naar iets dat mijn ziel vervoert. Dat kan de glimlach van een kind zijn, maar vaker natuurlijk die van zijn moeder. Ik eindig de dag pas als ik al de sterren heb geteld en heb de volgende ochtend meestal geen idee naast wie ik wakker word.

Maar het is ook lijden. Schrijven is een eenzaam proces, vaak kom je alleen jezelf tegen. Het is zwaar en pijnlijk en in momenten van vertwijfeling vraag ik me wel eens af: voor wie doe ik ’t eigenlijk? Dan bedenk ik dat ik het doe voor de literatuur, voor de kunst, voor de eeuwigheid. Voor de mensen. Voor u, eigenlijk. Ik lijd voor anderen, wat dat betreft lijk ik op iemand die dat zo’n 2000 jaar geleden deed.

Ik kan me goed voorstellen dat u iets van mijn leven wilt meemaken. Dat kan. Ik laat me graag fêteren. Op uitnodiging kom ik graag bij u thuis, op uw feestje of het diner met uw boekenclubje. Ik geef antwoord op al uw vragen. Ik zal politiek incorrect zijn. Ik zet die mooie fles wijn aan mijn mond en vergrijp me aan uw gasten of personeel. Tevoren kunnen we afspreken wat de grenzen zijn, we kunnen zelfs afspreken dat ik me daar niet aan zal houden – ook misschien wel spannend. Hoeveel u me betaalt, mag u zelf weten. Ik hoor het wel!

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Een Reactie op “Haal een schrijver in huis!

  1. Best leuke naam voor een site trouwens, ga meteen ff claimen. Lekker tempo, veer meteen op. I like your stilo!

    Schrijven een eenzaam proces. Hoezo. Ik zit nu met mijn snotneus in de bibliotheek van Workum-City, nadat ik daar eerst een kwartier voor een dichte deur stond. ‘Ha ha, te vroeg, zei een klein teringventje. Hij had een glimlach op z’n smoel, zo eentje waar jij steeds naar op zoek bent, en net toen ik dacht dat ik hem in de gracht wilde gooien vond ik het ineens reuze grappig. Je treft me nu dus op mijn internetmoment. Da gebeurt maar drie keer per week, tussen twee en zes ’s middags, als de bieb open gaat. Ik mag ook aftappen van de buren, maar dat weiger ik omdat het anders tweeduizend joetoeppertjes ipv tweeduizend woorden per dag zijn. Er komt nu trouwens een ander leuk kereltje naast me zitten. Spontaan. Hij zegt dat hij Melle heet en steekt drie vingers op. Zijn moeder, de eerste Milf in vijf maanden, maant hem mij met rust te laten. Ik lach naar haar en zeg dat Melle nog wel even mag blijven. Die vertelt dat hij naar de dierentuin is geweest. Hij baalt, want telkens als hij daar heen gaat staan de leeuwen achter een hek. Als ik zeg dat ik zou balen als er geen hek stond kijkt hij me onbegrijpend aan, maar zijn moeder ligt in een deuk. Tsjakka!!
    Nooit geweten dat je zo kunt flirten in de lokale bieb. Moet er vandoor. Zag nog dat je gebeld had. Bellen later mzzl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s