WK Amsterdam

Dscn3687

Alsof het de finale van de Champions League is, zo doen die meisjes: twee teams naast elkaar op de middenlijn, armen over de schouders van je ploegmaat. Eéntje maakt zich los uit de rij en loopt de lange 40 meter naar de penaltystip. Het is de beslissende: als-ie raak is, heeft haar elftal gewonnen. Bal goed leggen, nog eens, even wachten op het fluitje van de scheids, aanloop, schieten, raak. Vanaf de middenlijn sprinten de anderen  -aanzienlijk sneller dan ze deden in de wedstrijd- naar de doelpuntenmaakster en bedelven haar, op de tribune lachen en juichen de supporters: Kaapverdië zit in de finale van het WK Amsterdam.

Nederland voetbalde in Reykjavik tegen IJsland, maar thuis in Amsterdam speelden dit weekend Irak tegen Israël, Nigeria tegen Marokko en Brazilië tegen België. 32 landenteams van jongens -en sinds vorig jaar ook meisjes- die hier wel wonen, maar niet vandaan komen streden om de titel Wereldkampioen van Amsterdam. Er wordt serieus en goed gevoetbald -er doen veel topamateurs mee- en AT5 zendt de finales live uit. Maar er is meer dan voetbal:15.000 man publiek komen ook voor twee dagen met lekker eten, muziek en dans. Twee keer, in ’06 en ’07, was Robin Good organisator. Waren zware klussen, maar wel de mooiste die we ooit hebben gedaan – met voorsprong.

Veel meer dan voetbal… Met een portie saté en een pilsje verken ik het terrein, tegelijk met flanerende meisjes in groepjes, zoals meisjes doen, met veel bling, D&G, Louis V. In de hoek, bij het panna-knockout-toernooi voor de jochies, is Eminem gelukkig even stil en wordt omgeroepen dat Kevin tegen Gianluca moet, hun vriendjes er om heen, gallend en hangend over de inflatables. Op een tribune zit ik even later tussen drie Marokkanen, een Indonees, een Arubaan met een hele grote zonnebril en een vette joint. We ouwehoeren over voetbal en zien de meisjes van Kaapverdië de finale winnen. ‘Die chickies zijn helemaal niet zo slecht,’ moeten we toegeven, na uitgebreide discussie.

show_image.phpHet is prachtig, ontspannen en vrolijk. Wat een schitterend concept, dat WK Amsterdam. Het staat model voor hoe integratie volgens mij het beste  werkt: overeenkomsten zoeken, samen dingen doen en plezier maken. Zo leer je elkaar kennen en waarderen, zoals dat overigens geldt voor elke relatie. Het succes zit ‘m ook in het vieren van de dubbele identiteit: je bent Irakees of Italiaan én Nederlander, zoals ik Rotterdammer én Nederlander ben. Het WK Amsterdam laat zien hoe rijk Nederland is: lekker eten uit Suriname, goed voetbal uit Marokko, knappe meisjes uit Ghana. Wat wil je nog meer?

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “WK Amsterdam

  1. HPK

    Dag Mark. Moet je even wat vertellen:

    Gisteren de Eerste dag van de Nieuwe Haring.
    Stond na ’t werk bij een karretje in de rij en hoopte hard dat de laatste niet voor mij verkocht zou worden. Zoals vorig jaar.

    Aan de beurt was een dikke Surinaamse vrouw. Zij moest er zes. Na haar kwam een kleine Japanner. Anderen hadden hun bestelling al geplaatst.
    ‘Die mevrouw moet uitjes’, bitste de haringvrouw al schoonmakend tegen haar man.
    ‘Nou met haar moet je geen ruzie krijgen!’, zei een wachtende opgewekt. De stemming zat er goed in.
    ‘k Zit bijna aan de bodem’, riep de haringman. Even later: ‘He, Ramon, ‘k zit er doorheen’.
    ‘Hoeveel wilt u er?’, aan de man voor mij. Twee. ‘En u?’ Een, zei ik. Twee, achter mij. Nog iemand ‘een’. Ramon had dus niks.
    Hij begon te sputteren. ‘Waarom heb je niet nog een emmertje gekocht, man? Je staat hier nou toch. Thuis is er toch niks meer aan na vijftig jaar samen!’.
    ‘Kon je weleens gelijk in hebben’, zei Kaat Haring.
    Iedereen keerde zich meevoelend om naar Ramon. Het was tenslotte de Eerste Nieuwe Haringdag.
    De man achter mij, een blonde veertiger: ‘En als ik er nou een neem?’. ‘Ja, dan hep Ramon d’r ook een’, zei de haringman.
    Ramon, een grote Antilliaan met veel goud en tatoes, lachte z’n mooie tanden bloot, sloeg zijn enorme biceps rond de blonde man, pompte zijn handen.’He, gast, tof van je!’ Bijna applaus.

    Niet alleen sport verbroedert.

    Dit gebeurt gewoon in Rotterdam.

    Je moeder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s