Koninginnedag

queens-day011

In het buitenland is een landgenoot makkelijk te herkennen. Zag je in Cotignac op de wekelijkse markt een slecht gekleed stel, hij in korte broek, zij blond en log in iets cheaps, beiden op slippers, hoorde je op het terras een groepje hard praten: Hollanders. Best herkenbaar is de blik: die van jij-bent-niks-meer-waard-als-mij, brutaal en onbescheiden

Dat is ook het eerste wat me opvalt, nu ik terug ben in Nederland, sinds een week: ego’s die veel ruimte claimen -misschien wel juist doordat er hier zo weinig ruimte is (ik ben 5 maanden weg geweest en nu al pretendeer ik met de ogen van buitenstaander de Nederlandse ziel te doorgronden. Ook best brutaal & onbescheiden, zou je zeggen. Waarmee maar weer bewezen is dat ik ook Hollander ben).

Ben op tijd terug voor Koninginnedag, een dag waarop in Amsterdam wel heel veel landgenoten rond lopen. De Hollandste dag van het jaar: niemand laat zich iets vertellen. Een zoon die noemt z’n vader Piet, geen uniform is heilig. De gemeente plaatst 400 plaskruizen, maar mensen pissen nog steeds gewoon op straat. Eerst nog schuldig kijkend als een hond die zit te kakken, maar drie bier later ongegeneerd, tegen auto’s, muren, ramen, in grachten. 

In die grachten wordt intussen botsbootje gespeeld. Bootjes tjokvol, maar niemand praat met elkaar. Dat kan namelijk niet vanwege de snoeiharde house. Dus staat men dom te dansen, zwaaiend en kijkend naar de mensen aan de kant, die ook staan te kijken en zwaaien. 

Op straat is regelmatig een vechtpartij. Zelfs waar ik ben, in de Utrechtsestraatbuurt, toch ’t domein van de oranje Stepping Out-broek, wordt zo nu en dan een kopstoot uitgedeeld. Ik zie het drie keer – omstanders reageren bijna of het normaal is.

Ben dus geen fan van Koninginnedag. Uit principe al niet: ik vind de monarchie een gênant anachronisme, niet iets dat je viert, al zou ik niet zo snel mijn leven er aan offeren, laat staan mijn Suzuki Swift. Frankrijk heeft een president -met een Napoleon-complex, dat wel. Op 14 juli wordt de republiek gevierd, maar gelukkig hebben ruim twee eeuwen van liberté en égalité niet geleid tot een eruptie van massale onbeschaamde onbeschaafdheid. Op Quatorze Juillet zie je een militaire parade op Champs-Élysées en zijn er dorpsfeestjes onder de platanen, eindigend met wat braaf vuurwerk. In Frankrijk zijn volksfeesten gewoon minder volks. 

Verder vind ik het heel fijn om terug te zijn, hoor.

Advertisements

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Een Reactie op “Koninginnedag

  1. Sam Seyffert

    Meen me te herinneren dat vroeger er eigenlijk haast nooit vechtparijen waren tijdens Koninginnedag. Ik verbaasde me juist dat met zo veel mensen en alcohol er niet veel meer problemen waren. Nou is het al weer vele jaren geleden dat ik voor het laatst in Nederland was tijdens Koninginnedag, dus wellicht is dat inmiddels allemaal veranderd. Er is immers wel meer veranderd in Nederland. Ofschoon nooit erg verfijnd, komt Nederland mij na jaren afwezigheid grover en boerser voor dan ooit. De befaamde Nederlandse ‘tolerantie’ lijkt meer een wat gecamoufleerde ‘NIMBY’ mentaliteit te zijn geweest, en tegenwoordig kramen politici zonder blikken of blozen allerlei ongeinformeerde, ondoordachte grofheden uit, daarbij niet gehinderd door enige schaamte, of kennis van Rule Nr. 6. Eigenlijk best verbazingwekkend voor een land dat zo welvarend en ontwikkeld is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s